دوام گواهى بر توحيد ؛ نتيجه عمل صالح عمل صالح مقبول زاكى و مرضىّ الهى است كه بشر مؤمن را نورانيّتى الهى مىدهد و همواره در اين جهان هم چون عهد ازل ، از شنيدن ( با گوش دل ) وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ « 1 » ؛ ( و آنان را بر خودشان گواه گرفت كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ ! ) ؛ بَلى شَهِدْنا « 2 » ؛ ( بله ، گواهى مىدهيم . ) خواهد گفت . ملاحظه مىشود خداوند سبحان مىفرمايد : شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ « 3 » خداوند و فرشتگان و صاحبان دانش و آگاهى گواهى مىدهند كه مسلّماً معبودى جز او نيست . و نيز مىفرمايد : إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ « 4 » گفتارها [ و اعتقادات ] پاكيزه را به سوى او بالا مىرود و عمل شايسته آن را بالا مىبرد . شهادت الهى و ملايكه و اولوالعلم ، چيزى به غير از توحيد نيست و « كَلِم طيّب » نيز همان توحيد است كه عمل صالح ، سبب رفع و ظهور و شهود آن در عامل به عمل صالح مىشود . امكان نيل به مقام شهادت بر اعمال ممكن است مراد از « ترفع به شهادتى » ، شهادت بر اعمال بندگان الهى باشد كه خداى متعال در مرحله اوّل انبيا و اوصياى آن‌ها - عليهم‌السّلام - را بدان شرافت داده و سپس واقع شوندگان در صراط مستقيم را ؛ زيرا امر فرموده تا آن منزلت را با گفتن اهْدِنَا الصِّراطَ

--> ( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 172 . ( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 172 . ( 3 ) . سوره آل‌عمران ، آيه 18 . ( 4 ) . سوره فاطر ، آيه 10 .